تحلیل کمی ریسک چیست؟
ارزیابی کمی یک روش تجزیه و تحلیل ریسک است که با تمرکز بر ارزشهای عددی انجام میشود. تجزیه و تحلیل ریسک کمی به شما امکان میدهد پتانسیل ریسک یک پروژه را شناسایی کنید.
این ممکن است به شما کمک کند تصمیم بگیرید که آیا پروژه ارزش ادامه دادن را دارد یا نه. همچنین در توسعه برنامههای مدیریت پروژه مفید است، زیرا درک ریسک های موجود به شما اجازه میدهد احتمال وقوع ریسک را کاهش دهید.روشهای تجزیه و تحلیل کمی ریسک
تجزیه و تحلیل ریسک کمی یک روش خاص برای تعیین ریسک احتمالی نیست. درواقع یک دسته از سبکهای تجزیه و تحلیل است، بنابراین میتوانید روش مناسب برای نیازهای خود را انتخاب کنید. انواع معمول تجزیه و تحلیل ریسک کمی شامل موارد زیر میشود :
تحلیل (EMV) :
این نوع سادهترین تحلیل ریسک کمی است. در یک تحلیل EMV، تنها نیاز به یک هزینه مورد انتظار برای یک ریسک و احتمال وقوع آن را دارید. شما اغلب این مقادیر را از طریق تجزیه و تحلیل دادهها، مشورت با کارشناسان و برآورد از تجربه تعیین میکنید. با ضرب هزینه هر ریسک در احتمال وقوع آن و جمع کردن همه اعداد حاصل، یک مقدار کل ریسک پروژه را پیشبینی میکنید.
تحلیل ریسک درختی:
تصمیم درختی به شما اجازه می دهد تا ریسک یک یا چند انتخاب را ارزیابی کنید. هر شاخه نشان دهنده یک انتخاب و هزینه های آن است. با این روش می توانید احتمالات و هزینه ها را در هر نقطه تعیین کنید. با دنبال کردن یک زنجیره و اضافه کردن تمام هزینه ها در طول آن، شما مشخص می کنید که کدام مسیر و انتخاب کمترین ریسک را دارد.
تجزیه و تحلیل مونته کارلو:
تجزیه و تحلیل مونته کارلو یک دامنه از نتایج احتمالی را ایجاد می کند و بهترین استفاده از آن تحلیل ریسک های مربوط به زمان یا بازده پروژه است. در یک تجزیه و تحلیل مونته کارلو، شما اغلب بالاترین احتمال را به نتایج مورد انتظار اختصاص میدهید. هرچقدر نتایج دورتر از این انتظار باشد، احتمالات پایین تری را دارند. هزینه ها برای هر نتیجه را برآورد کنید و با احتمالات برای هر کدام ترکیب کنید تا هزینه کل مورد انتظار را پیدا کنید.
تجزیه و تحلیل حساسیت ریسک:
ارزیابی حساسیت به شما امکان می دهد تا احتمال وقوع ریسک را بررسی کنید و مشخص کنید که کدام عناصر بیشترین تاثیر را در به وقوع پیوستن یک ریسک دارند. به عنوان مثال، در یک پروژه با دو جزء کلیدی، اگر جزء پر هزینه پایدار باشد و جزء کمهزینه متغیر باشد، جزء دوم بیشترین تاثیر را بر روی ریسک خواهد داشت. حتی اگر نسبت آن به هزینه کل کمتر باشد. شناسایی اجزاء حساس به شما اجازه می دهد روشهای کاهش احتمال یک ریسک را شناسایى کنید و تخمینها را دقیقتر کنید.
تجزیه و تحلیل سه نقطه:
تجزیه و تحلیل سه نقطه یک روش برای تعیین هزینه مورد انتظار یک ریسک در یک پروژه است. هزینه احتمالی ریسک را حساب کنید، خوش بینانه ترین هزینه ریسک را تعیین کنید و سپس بد بینانه ترین هزینه ریسک. برای یک تجزیه و تحلیل ریسک ساده با شکل مثلث، سه عدد را جمع کنید و سپس به عدد سوم تقسیم کنید. روش معمولتر برای تجزیه و تحلیل سه نقطه، توزیع بتا است. مقدار احتمالاً بالاتر را در چهار ضرب کنید، سپس هزینۀ بهترین حالت و هزینۀ بدبینانۀ را جمع کنید و جمع کل را به شش تقسیم کنید.
تحلیل کمی در مقابل تحلیل کیفی:
تجزیه و تحلیل کیفی بهترین جایگزین برای تحلیل کمی است. اگرچه مزایای مهم زیر تجزیه و تحلیل کمی ذکر شده است، همچنین دلایلی وجود دارد که شما ممکن است ترجیح دهید به جای آن یک ارزیابی کیفی انجام دهید. در ارزیابی کیفی به جای استفاده از اعداد دقیق، شما ریسک ها را با استفاده از مقیاس های توصیفی محاسبه می کنید. به عنوان مثال، یک تجزیه و تحلیل ریسک کیفی ساده ممکن است ریسک پتانسیل را بر اساس اینکه چقدر احتمال دارند وقوع پیدا کنند، به عنوان بالا، متوسط یا پایین رتبه بندی کند. اگرچه ارزیابی کیفیتی امکان محاسبات دقیق تر را فراهم نمی کند، اما می توانید آن را سریعتر و با سرمایه گذاری منابع کمتر تکمیل کنید، زیرا نیاز به انجام محاسبات دقیق احتمالات و هزینه ها ندارید. یک تجزیه و تحلیل کیفی برای پروژه های کوچک مناسب است که به مقدار بسیار زیاد منابع و زمان نسبت به آن سرمایه گذاری شده است و چون در موارد دیگری که نیاز به انجام یک ارزیابی سریع دارید، اما خود را کافی قطعی برای تعیین یک احتمال دقیق نمیدانید، موثر است.
